Gili T + Lombok Rocks!

Iedereen zei het al, alle wereldreizigers/toeristen/backpackers die besluiten om twee a drie dagen naar Gili T te gaan, blijven langer. Deze pet gaat ook voor mij op. Mijn totale verblijf op Gili T heeft 7 dagen geduurd. Waarvoor blijf je dan op het eiland? Allereerst is het de sfeer die er hangt; ongedwongen, relaxed, ontspannen, chill. Je fietst het eiland rond binnen een uur, waarbij je witte stranden passeert met daaraan grenzend helder scarabee blauw water. Er zijn charmante hutjes op het strand, waar je lekker kunt wegdromen terwijl je geniet van een Avocado juice en/of een Banana Pancake en kijkt naar de surfers of de zonsondergang. ‘s Avonds zijn er meer dan voldoende horeca gelegenheden waar je uit kunt kiezen om te eten, te drinken of een waterpijp te roken. De lokale gerechten zijn lekker. Vooral op de kleinschalige markt, bestaande uit meerdere kraampjes waar je kunt eten. Kies de mooiste vis uit en ze bereiden deze ter plekke. Gili T wordt ook wel het party eiland genoemd. Naast de vele bars met live muziek, is er drank in overvloed, kun je blowen, mushroom shakes of Arak drinken. Genieten dus. Oh ja, maar je komt er natuurlijk voor yoga, snorkelen of duiken… dat lijkt me duidelijk, toch?

Glass bottom boat. Dat klinkt veel belovend en heel mooi. Niets is minder waar. Wat je krijgt is een traditioneel houten bootje met in het midden twee glasplaten gemonteerd waarvan de afmeting per stuk 1,0 x 1,5 meter is. Ja, ze weten het je wel te verkopen. Deze indrukwekkend boot brengt mij en zo’n 15 anderen naar 3 snorkelplekken rond Gili T en Gili A. De onderwater wereld is schitterend; kleine scarabee blauwe visjes, zwart-geel-witte maanvissen en papagaaivissen in alle kleuren die je je maar kunt bedenken. Hoogtepunt was toch wel het snorkelen met schildpadden. Gaaf om te zien hoe deze dieren zich gewichtloos en elegant verplaatsen door het water. Ik wilde meer zien van de onderwaterwereld, dus duiken.

Zo gezegd zo gedaan. Om 08:00 uur ‘s morgens zat ik in een klaslokaal te kijken naar instructies voor het duiken. Twee uur later lag ik in het zwembad om de “duik skills” te oefenen. Holy fuck, dit is zeker een andere tak van sport, dat onder water ademen. Aan het einde van de ochtend had ik het onder de knie, dus ‘s middags de zee op. Tof zo’n pak aan, stoer op de rand van de boot zitten, zakken naar 6 meter en dan al besluiten om te stoppen en weer naar het oppervlak te gaan. Normaal geef ik niet snel op, maar hier moest ik toch echt verstek laten gaan. Misschien was het toch wat onverstandig om met m’n gevoelige slechthorende oren en een verstopte neus te gaan duiken, de druk op m’n holtes was behoorlijk oncomfortabel. Voeg daar m’n onregelmatig ademhaling aan toe en de missie is gedoemd om te mislukken. Fuck, ik baal. Volgende keer weer proberen. Eerst aan m’n ademhaling werken: dus yoga!

De yoga les duurt 1,5 uur. Dat doe je wel even. Niet dus. 1,5 uur zweten en spieren gebruiken waarvan je niet wist dat je deze had. Kijkend naar alle vrouwen om je heen ziet het er prachtig elegant uit. Zo mooi als de vrouwen hun tenen vastpakken om vervolgens de benen te strekken, zo lelijk is het bij de kerels. Die korte hamstrings zijn een ramp. Krampachtige pogingen om hetzelfde resultaat te behalen als de vrouwen, leiden bij de kerels enkel tot gekreun van de pijn en het strekken van de benen in een hoek van maximaal 120 graden. Lelijk. Ondanks het feit dat yoga niet aan mannen besteedt is, voel ik mij na afloop fit en kan ik nu met gemak een “split”. Dit was het hoogste doel van mijn bezoek aan Gili T, dus terug naar Lombok voor het vervolg van m’n trip.

Op Lombok komt de regen met bakken uit de hemel, maar dit houdt me niet tegen om in m’n zwembroek en blote bast als Mowgli uit Jungle Boek de jungle in te klimmen. Op blote voeten loop ik door de blubber, steek ik rivieren over, hang ik aan lianen en dit alles om uiteindelijk bij de magische Tiu Kelep waterval te komen. Wat een machtig natuurspektakel. De straal van de waterval is zo’n 2 meter breed. Met een enorme snelheid klapt het water op de oppervlakte, wat het water doet opstuiven en het gehele dal in mist brengt. Letterlijk en figuurlijk is de kracht van de waterval adembenemend. Stil staan bij dit moment… voelt goed. De terugweg blijft het een avontuur, via water irrigatie kanalen en tunnels klimmen we terug naar de auto. Hoe zou het zijn om op de scooter het eiland rond te gaan?

Scooter gehuurd in Sengiggi en besloten om naar Kuta Beach – Lombok te gaan. Wennen aan de 125cc scooters, andere koek dan de makke 50cc’s in Nederland. In Nederland zouden we ook de 125cc scooters moeten hebben, beter! Wat een hectiek op de weg, links en rechts inhalen, het maakt allemaal niet uit. Voorrang geef je niet, die neem je. Dus: zelfverzekerd het kruispunt oversteken en “you are the man”. Ik passeer de mooiste rijstvelden (op een rijstveld werken, dat is pas zwaar! Wat een lijdensweg voor die mensen; de hele dag gebukt stuk voor stuk de rijst planten of met een os het land omploegen), leuke dorpen en drukke steden. Kokosnoot drinken op het rustige strand van Kuta, zwemmen, lachen om de apen die op het strand de krabbetjes najagen en weer terug naar Sengiggi. Het blijkt een speciale zondag te zijn. Op de terugweg vinden er om die reden meerdere huwelijken plaats. Gekleed in traditionele kleding, verplaatst de stoet zich al feestend, lachend en muziek makend over de publieke weg. Dit leidt tot lange rijen wachtende auto’s, scooters en motoren achter de stoet. Dit mag de pret niet drukken, want het is feest! Interessant om te zien en leuk om hiermee mijn bezoek aan Lombok af te sluiten.

Na het kapseizen van een ferry tussen Bali en Lombok vorige week woensdag (de passagiers schijnen aan de railing gehangen te hebben om zichzelf van de ondergang te redden, terwijl het schip langzaam zonk zoals de Titanic dat ooit ook deed), is de zee een periode gesloten geweest al het vaarverkeer. Op dinsdag kan er weer gevaren worden, dus tijd om terug te gaan naar Bali om daar nog een aantal dagen door te brengen alvorens door te reizen naar Java.

Advertisements