Fresh coffee & homestay @ Bolaven plateau Laos

M’n kamer is 2×3 meter, de muren bestaan uit zwartgeverfd beton en er zijn geen ramen. De condens van de douche blijft hangen en tezamen met de hitte, blijf ik zweten. Het is 00:00 uur als ik dit opschrijf. Een aantal minuten geleden ben ik aangekomen in Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja. Ik lig nu op bed in mijn kamer in het Happy Guesthouse. Deze kamer voelt aan als een gevangenis en ik denk dan ook met heimwee terug aan mijn homestay op het Bolaven plateau te Laos…

Met de motorbike vertrek ik vanuit de stad Pakse te Laos, voor de tweedaagse “loop” op het Bolaven plateau (voor de afwisseling besloten om deze blog niet “The motorcycle diaries; not Che’s but mine – part III” te noemen). Na een paar uur op de motorbike gezeten te hebben, tref ik langs de weg een geimproviseerd houten bord aan met daarop de tekst ” fresh coffee and homestay”. Verse koffie klinkt aantrekkelijk, dus besluit ik van de openbare weg af te gaan en de geimproviseerde bewegwijzering te volgen.

Niet veel meters verder kom ik aan op een klein stuk land met diverse planten/bomen en twee houten gebouwen op palen. Het eerste gebouw, blijkt later, wordt gebruikt voor het drogen en opslaan van de koffiebonen. Het tweede gebouw is het huis van Vieng, mijn gastheer. Ik maak het mezelf gemakkelijk in de hangmat, welke onder het huis hangt, terwijl Vieng de keuken in duikt om de verse koffiebonen te malen en koffie te zetten. De koffie smaakt heerlijk en wordt geserveerd met een schaal pinda’s welke eveneens van het eigen landgoed komen.

De atmosfeer is fantastisch en ik voel me dan ook helemaal op m’n plek. Ik besluit om hier te overnachten. Deze bijzondere plek wil ik simpelweg nog niet verlaten. Vieng geeft aan dat hij naar de markt gaat om eten in te kopen voor het diner en het ontbijt. Ik ben nieuwsgierig naar de markt en vraag of ik hem mag vergezellen. Na 10 km rijden komen we aan bij de markt. Een markt welke ik zelf nooit zou kunnen terugvinden als ik niet met een local zou zijn, we moeten namelijk een behoorlijk stuk van de weg af om er te komen en er is geen bewegwijzering. Ik heb zo het idee dat er nagenoeg nooit toeristen komen op de markt, want de lokale bevolking vindt mijn komst erg bijzonder. Bij diverse stalletjes krijg ik kruiden en ander voedsel aangeboden om te proberen, leuk! Hoewel de markt kleinschalig is zijn er veel stalletjes, ze zijn allemaal op elkaar geplakt. Je hebt ze in allerlei soorten en maten, van grote tot kleine en het aanbod varieert van vis tot shampoo en groente tot telefoon stalletjes. Als de inkopen gedaan zijn rijden we terug naar huis.

De vrouw van Vieng maakt fried rice met vegetables en we sluiten de maaltijd uiteraard af met een heerlijke kop verse koffie. Vervolgens rollen we de hangmat in om uit te buiken. Voordat ik ga slapen hoor ik gerommel in de keuken. Ik werp een blik in de keuken en aanschouw daar Vieng die bezig is met het branden van de koffiebonen. Hij houdt de bonen in beweging in de pan, totdat ze allemaal zwart zijn. Vieng haalt de pan van het vuur en gooit de koffiebonen in een grote rieten mand. De vrouw van Vieng, gooit de koffiebonen met de rieten mand in de lucht om ze kort daarna weer op te vangen, ter afkoeling. Gepassioneerd en kritisch ten opzichte van zijn eindproduct pakt Vieng zo nu en dan een boon uit de mand en stopt deze in de mond om de smaak te testen. Het gehele proces duurt zo’n 30 minuten voordat hij tevreden is en de bonen opbergt in een pot. Niet veel later duik ik m’n bed in, wat niet meer is dan een matras op de houten vloer met daarboven een muskieten net.

Al vroeg in de morgen word ik door de haan gewekt. Ik strek me uit en kijk naar buiten door de opening in het dak. Het uitzicht op de tuin met de roodbruine grond, de groene bonen en het houten opslaggebouw is prachtig. Dat het vroeg in de morgen is voel ik aan de temperatuur, het is fris. De zon schijnt al wel al en dit alles tovert een lach op m’n gezicht, heerlijk dit, zo zou ik het elke dag wel willen. Ik loop naar de badkamer, bestaande uit twee grote tonnen koud water midden in de tuin, en fris me op. Daarna schuif ik aan voor het ontbijt; currysoup met sticky rice. Ook deze maaltijd wordt afgesloten met verse koffie. Ik ben gelukkig, voel me uitstekend en ben klaar voor een nieuwe dag in dit prachtige land.

Advertisements