Fucking Fireworks

“Dingdong”. Goedemiddag mevrouw, uw bezorger van het Witte Weekblad wenst u een prettige kerst en een fantastisch nieuwjaar (smile)! Hier jongen, pak aan, omdat je altijd de krant zo keurig op tijd bezorgt. Niet uitgeven aan vuurwerk he?! Zo ging dat toen ik nog jong was. Echt jong bedoel ik dan. En die centjes, die werden mooi wel besteedt aan vuurwerk, het advies van de aardige mevrouw in de wind slaand.

Mijn vuurwerk loopbaan begon onschuldig. Samen met m’n pa siervuurwerk aansteken met een aansteeklont. Aan sterretjes mocht ik wel m’n spaarcentjes uitgeven en deze mocht ik zelfs alleen afsteken! Op een gegeven moment groei je over sterretjes heen. Dan volgen de baby-pijltjes, grondbloemen, romeinse kaarsen, jumping jacks en astronauten. Veel astronauten. Het liefst twee sloffen van 200 stuks per slof. Per 10 astronautjes verpakt in die herkenbare rode verpakking. Wat vond ik dat prachtig! Ik glunderde als een kind dat in een snoep(vuurwerk?!)winkel staat. Dagen lang was ik op straat te vinden om al m’n spaarcenten de lucht in te knallen. Al het vuurwerk afsteken, lukte natuurlijk nooit. Zelfs een half jaar later vond ik op die geheime plek op m’n kamer nog vuurwerk terug.

Al het bovengenoemde vuurwerk is leuk, maar verveeld dit na een paar jaar. Dus ging ik experimenteren. Astronauten aan elkaar binden met dougtape, atronauten aan baby-pijltjes bevestigen, de astronauten in een pvc buis/prullenbak/brievenbus/kat (nee, niet echt) stoppen. Of omdat het kan, zo lang mogelijk een astronaut vasthouden. Ook dit verveeld weer na een tijdje. Bovendien is het allemaal niet hard en luidruchtig genoeg. Vervolgens kwam ik bij duizendklappers, strijkers en nitraten terecht. Dat waren pas knallen. Maar ik zocht erkenning, mijn knallen zijn het beste en het hardste. En daar heb je gelukkig weer bruggen en smalle steegjes voor, zodat het geluid zo ver mogelijk wegdraagt… Des te ouder ik werd, des te wijzer. Ik realiseerde mij dat al dat geknal niet mooi is en je er niet van geniet. Dus stapte ik over op siervuurwerk. De prachtigste pijlen spatten hoog in de lucht uitéén in de kleuren groen, geel en rood. Ook de enorme grondpotten knetterden en flitsten met alle kleuren van de regenboog.

En dan zijn we tenslotte beland bij het nu. Oudjaarsdag 2012. Het voorlopige einde van mijn vuurwerk loopbaan. Ik brand m’n handen er niet aan. Nee. Ik geef mijn geld liever uit aan nuttige zaken: champagne. Gelieve niet allemaal mijn voorbeeld te volgen, want dan is er niets meer om naar te kijken vanavond. Ik ben jullie juist dankbaar als jullie vuurwerk afsteken en in feite betalen voor ook mijn vertier. Bovendien, als iedereen besluit om z’n geld aan champagne te besteden word het te druk in de kroeg en blijft er te weinig over!

Een knallend uiteinde allemaal en een fantastisch 2013! Cheers, let’s drink to that..

Vuurwerk 2013

Advertisements