Brief aan Healthy People

Het is zaterdagochtend 10:23 uur. Ik heb het zwaar. Ik voel m’n hart kloppen in m’n borst, ik hoor mijn ademhaling boven de gure wind uitkomen en de zweetdruppels gutsen van m’n voorhoofd. Pfff. Het zou vandaag een rustige sessie worden maar die altijd aanwezige wind in de polder doet al mijn hoop al snel verdwijnen.  

Links het Amsterdam Rijnkanaal, duidelijk door mensenhanden gegraven zo lijnrecht, rechts de polder met in de verste verte de Amsterdam ArenA. De weg gaat over van strak geasfalteerd naar die ellendige kasseien. Ik vraag mij zoals de zoveelste keer af of het door die kasseien veroorzaakte getril niet van invloed is op m’n ongeboren zoons en dochters. 
 
M’n maatje fietst zoals altijd voorop, kan ook niet anders met die klapkuiten. Hij houdt mij uit de wind. Ik kijk over z’n schouder langs het Amsterdam Rijnkanaal, waar de zon nu lijnrecht opstaat. Schitterend mooi! Dat geeft mij kracht. Ik duw m’n ene been naar beneden, terwijl ik het andere been omhoog heis. In recordtempo gaat dit zo door. 
 
Tussen m’n benen kijkt m’n rode bidon mij aan: “pak mij, ik geef je dat duwtje in de rug” lijkt hij te willen zeggen. Hij kan helaas niet praten. Toch volg ik z’n advies. Ik graai tussen m’n benen, pak de bidon en neem een slok. Het frisse kokoswater met een vleugje ananas rolt over m’n tong m’n keel in. Ahhhh. Dat is pas verfrissend! Net zo licht als water maar dan met een heerlijke smaak en bovendien geen slijmvorming in je mond. Ik neem nog een slok. Yes! Ik knijp in m’n stuur, lift mijzelf van het zadel, ik ga op de pedalen staan en zet aan. Na 5 harde aanzetten ben ik voorbij mijn maatje. Nu is het mijn beurt om de wind te trotseren. 
 
En zo doen wij dat. Elke zaterdag. Vanuit het centrum van Amsterdam stappen we op de racefiets en pakken we een mooie route richting noord, oost, zuid of west. Afhankelijk van de windrichting. En al die keren zijn we gewapend met… het kokoswater van Healthy People. 
 
Image

 

Advertisements